“Κύριε Νιόπλια, η νίκη του Παναθηναϊκού επί της Ρόμα ήταν και μια προσωπική σας νίκη επί ενός μεγάλου προπονητή όπως ο Ρανιέρι”.
“Μεγάλος προπονητής ο Ρανιέρι;;;;”
“Αααάντε Γεια!”
“!!!”
“Ε, εντάξει. Δεν είναι και κακός προπονητής κύριε Νιόπλια…”
“Πας καλά ρε συ;”
“Αμα δηλαδή είναι καλός προπονητής ο Ρανιέρι εγώ τι είμαι;”
“Του ανέτρεψα το σκορ; Έκανα χρυσές αλλαγές; Τον κέρδισα;”
“Πήγα [...]
“Γιατί είστε εριστικός κύριέ μου; Σας είπα. Εμείς θέλαμε να περάσουμε για να παίξουμε με τη Μίλαν. Από τη στιγμή που αποκλείστηκαν οι Ιταλοί, πoιο το νόημα;”
“Χμμμ…”
“Χμ χμ χμ…”
“Εμχμμ…”
“Χμ χμ χμ χμ…”
“Ίσως αν έβαζα τον ‘Οσκαρ λίγο πιο νωρίς;”
“Όχι, όχι. Περίμενε. Θα μου ‘ρθει…”
“Α ναι! Αλέ ρετούρ κι ορεβουάρ!”
“Κοιτάξτε, πιστεύω ότι έχουμε προετοιμαστεί κατάλληλα για τον αγώνα…”
“Και ειδικότερα όσον αφορά την αμυντική μας λειτουργία…”
“Θεωρώ ότι αν κλείσουμε καλά τον Τοροσίδη δε θα έχουμε κανένα πρόβλημα…”
“Γιατί δε με πούλησαν στη Μίλαν ρε γαμώτο…”
“Ε λοιπόν, είναι πραγματικά κρίμα. Πολύ θα γούσταρα να το ξαναείχα για αντίπαλο αυτό το παιδί…”