“Για να δούμε πώς τα πήγαμε με το χώρισμα…”
“Μία, δύο τρεις, τέσσερεις, πέντε…”
“… 13.001, 13.002, 13.003…”
-”Κύριε Κόκκαλη, τι έχετε να πείτε για το θέμα που έχει ανακύψει με τα εστιατόρια; Θα υπάρξουν προβλήματα με τον κο Λευρεντιάδη;”
-”Εεεεε… κοιτάξτε… Νομίζω ότι έγινε μια δίκαιη μοιρασιά. Η πλευρά του κου Λαυρεντιάδη μπορεί άλλωστε να κράτησε όλα τα εστιατόρια, αλλά οι δικοί του οπαδοί θα έχουν πιο σοβαρό πρόβλημα, αφού σύμφωνα με τη σύμβαση…
“… εμείς κρατήσαμε όλες τις τουαλέτες ΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ!”
“Και μην ξεχνάτε παρακαλώ! Τώρα που θα μπούμε, απαγορεύεται να κινείστε στις θύρες του κου Λαυρεντιάδη. Μένουμε στις δικές μας θύρες, και ψωνίζουμε μόνο από την κινητή μονάδα της Intramiam”.
“Όσοι δεν ψωνίσατε κατά την είσοδό σας παρακαλώ να μου δώσετε τις παραγγελίες σας. Για λόγους ασφαλείας και υγειινής θα πάω εγώ στο εστιατόριο”.
“Δύο χοτ-ντογκ με κέτσαπ, χωρις μουστάρδα. Δε θα τα ξεχάσεις ε;”
“Αγαπητοί φίλοι του κου Λαυρεντιάδη. Όσοι γεμίσατε τα μπουκαλάκια σας, ετοιμάστε τα. Τώρα που θα έρθει ο Πέτρος του τα πετάμε να τα πάει για άδειασμα. Αφού θέλουν τουαλέτες, θα τις έχουν”.
“Θα πας ή θα κάθεσαι να τους κοιτάς σα χάνος;”
-”Λέω να βάλω το κράνος καλού κακού. Τους βλέπω αγριεμένους απέναντι…”
-”Ναι, και να προσέχεις κάτω από τα σκαλοπάτια… Γλυστράει…”
“Δύο χοτ-ντογκ με κέτσαπ, χωρις μουστάρδα…”