Στις 17 Οκτωβρίου (το Σάββατο) ο Υπέρυθρος συμπληρώνει ένα χρόνο ύπαρξης. Να είστε όλοι στο ραντεβού στις 12:00. Θα υπάρξει διαγωνισμός με δωράκι.
Με την ευκαιρία των “γενεθλίων” θα σας εξηγήσω σήμερα το πώς δουλεύω τα ποστ με τις φωτογραφίες, βήμα-βήμα μέχρι τη δημιουργία ενός κανονικού ποστ. Θα ακολουθήσουν τις επόμενες μέρες εξηγήσεις για τα κόμιξ και τα βιντεάκια.
Τις περισσότερες φορές τα ποστ μου, κατευθύνονται από τις φωτογραφίες. Βλέπω δηλαδή τις φωτογραφίες και μου έρχονται οι ατάκες. Πολύ σπάνια γίνεται το αντίθετο, να μου έρθει δηλαδή κάποια ατάκα (πχ διαβάζοντας κάποιο site) και μετά να ψάξω φωτογραφίες για να την ντύσω και να την παρουσιάσω.
1ο βήμα λοιπόν: βρίσκουμε τις φωτογραφίες. Πρώτη μου κίνηση είναι πάντα να κοιτάξω κατά πόσον υπάρχουν φωτογραφίες από την αθλητική επικαιρότητα της ημέρας, στο αχανές αρχείο του RedPlanet. Αν βρω κάτι ενδιαφέρον το σώνω στο δικό μου αρχείο και το δουλεύω (θα σας εξηγήσω πώς, παρακάτω). Αν όχι, κοιτάω στο προσωπικό μου αρχείο (ένα usb stick το οποίο περιέχει γύρω στις 15.000 φωτογραφίες). Ανοίγω τις φωτογραφίες στην οθόνη στην παρακάτω μορφή και τις κοιτάω, κάνοντας στο μυαλό μου πιθανούς συνδυασμούς. Πολλές φορές όλα ξεκινάνε από μία και μόνο φωτογραφία (πχ μια γκριμάτσα). Βλέπω τη γκριμάτσα, και μου έρχεται αυτόματα τι μπορεί να σκέφτεται ο εικονιζόμενος. Μετά βρίσκω φωτογραφίες που μπορεί να οδήγησαν σε αυτήν την γκριμάτσα και φτιάχνω το ποστ. Σήμερα όμως θα κάνουμε κάτι πιο απλό. Για σήμερα πχ είδα τις παρακάτω φωτό που φαινόταν ότι θα μου έβγαζαν ένα ποστ:
Οι φωτογραφίες που έχω επιλέξει παραπάνω είναι από το προηγούμενο ντέρμπυ στο ΟΑΚΑ στην αρχή της χρονιάς (με Βαλβέρδε, Μπελούτσι κλπ). Φυσικά πολλές φορές τα ποστ γίνονται με φωτογραφίες που έχουν τραβηχτεί με μήνες ή με χρόνια διαφορά μεταξύ τους η πρώτη από τη δεύτερη κλπ. Στην περίπτωση αυτή όμως, όλες οι φωτογραφίες έχουν τραβηχτεί στο ίδιο παιχνίδι. Μετά από ένα πιο προσεκτικό τσεκάρισμα πάντως, βλέπω ότι δεν μπορεί να βγει κάτι της προκοπής. Εγκαταλείπω την ιδέα γι αυτό το ποστ και πάω παρακάτω.
Το μάτι μου πέφτει σε μια σειρά από συνεχόμενες φωτογραφίες. Μεγενθύνω για να δω αν μπορεί να βγει κάτι.
Τις βλέπετε; Όχι; Τώρα;:
Με το που τις είδα μου ήρθε αυτόματα στο μυαλό η ιδέα: Ο Ρουκάβινα κάνει τούμπα, ο Καραγκούνης χαίρεται, ο Τεν Κάτε κάνει γκριμάτσα. Τις παίρνω από το αρχείο και τις βάζω σε έναν ξεχωριστό φάκελλο για να τις δουλέψω με την ησυχία μου:
Με τη σειρά που είναι πάντως οι φωτό, δεν μπορούν να βγουν και πολλά. Αρχίζω να τις μετακινώ (σαν να κάνω παζλ). Κάθε φορά που μετακινώ μια φωτογραφία, σκέφτομαι και την αντίστοιχη ατάκα, για να δω αν κολλάει με τις προηγούμενες, και να ξέρω τι πρέπει να ακολουθήσει. Σε αυτό το σημείο πολλές φορές σβήνω τις παραπανήσιες φωτογραφίες ή πάω πίσω στο αρχείο και φέρνω κάποιες επιπλέον ή “δημιουργώ” κάποιες φωτογραφίες που λείπουν (θα σας εξηγήσω παρακάτω). Όλα αυτά, μέχρι να βρω τη σειρά που μου φαίνεται πάνω κάτω σωστή:
Τότε μετονομάζω τις φωτογραφίες με νούμερα και κωδικούς για να τις ανεβάσω με τη σειρά στο blog, και να μπορώ να τις αρχειοθετήσω για πιθανή μελλοντική χρήση (σπάνια χρησιμοποιώ δύο φορές την ίδια φωτογραφία αλλά λέμε τώρα).
Είμαι σχεδόν έτοιμος να ξεκινήσω το ποστ. Πριν από αυτό όμως πρέπει να λύσω δύο τεχνικά θεματάκια. Οι φωτογραφίες είναι τεράστιες και περιέχουν στοιχεία (εταιρία, πρακτορείο, φωτογράφος κλπ) που θα ήταν ενοχλητικά στο μάτι αν τα βλέπατε κάτω από κάθε φωτογραφία:
Κόβω λοιπόν από κάθε φωτογραφία τα τεχνικά στοιχεία και τις μικραίνω (χρησιμοποιώ το Microsoft Office Picture Manager που υπάρχει σε κάθε υπολογιστή). Θα σας δείξω screenshot παρακάτω. Αφού λοιπόν κόψω και μικρύνω τις φωτογραφίες, τις ανεβάζω με τη σειρά στο blog (εσείς δεν τις βλέπετε ακόμα). Η διαδικασία είναι σαν να κάνεις επισύναψη (attachment) σε ένα e-mail. Μετά τις ανοίγω και αρχίζω να γράφω:
Και σε αυτό το σημείο μπορεί να αλλάξω τη σειρά των φωτογραφιών ή να σβήσω κάποιες που μου φαίνονται άχρηστες. Δύσκολα να προσθέσω κάποια νέα φωτογραφία σε αυτό το σημείο. Ότι ανέβηκε, ανέβηκε. Αφού γράψω κάτω από κάθε φωτογραφία, το κοιτάω όλο μαζί μια δυο φορές, διορθώνω λαθάκια, αλλάζω κάποιες ατάκες και το δημοσιεύω. Το αποτέλεσμα είναι το ακόλουθο:
“Μπράβο ρε παιχταρά Ρούκα!”
“Χενκ! Χενκ! Το έμαθε!”
-”Μπράβο ρε Κάρα, είσαι δάσκαλος ρε”.
-”Κάτσε να στο δείξουμε, να δεις”.
“Λοιπόν, όταν κάνω επίθεση και δω μπροστά μου αντίπαλο επιθετικό, πηδάω από πάνω του”.
“Εκεί αρχίζω ήδη να φωνάζω σαν να με σφάζουν και ετοιμάζω την προσγείωσή μου. Μη χτυπήσουμε κι όλας…”.
“Πέφτοντας σκέφτομαι ήδη πόσες τούμπες χρειάζεται να κάνω για να φτάσω σφαδάζοντας στα πόδια του διαιτητή”.
“Χμμμ”.
“Μετά κάνω την πρώτη τούμπα και φωνάζω το χαρακτηριστικό ΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧ μανούλα μ’”
“Έλα παιχταρά μου!”
“Στη δεύτερη τούμπα αρχίζω να φωνάζω ΠΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΝΑΑΑΑΑΛΤΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ“.
“Ναι! Ναι!”
“Και στο τέλος πέφτω και κάνω πως ξεψυχάω ΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧχχχχχχχχχχχχχ!”
“Παιχταρά μου! Είσαι Θεόοοος!”
“Ευχαριστώ δάσκαλε!”
“…”
.
.
.
.
.
Σημειώσεις:
Δύο λεπτομέρειες για να δείτε πώς δουλεύω. Βλέπετε αυτή τη φωτογραφία;
Δεν υπάρχει! Η κανονική είναι αυτή:
(Μπορείτε να το διαπιστώσετε από το φάκελο με τις φωτογραφίες). Αν όμως τον έβαζα έτσι, θα φαινόταν σαν να κοιτάει από την αντίθεττη πλευρά από αυτήν που ο Ρούκα έκανε το ακροβατικό. Έτσι γύρισα τη φωτό ανάποδα (πάντα με το Microsoft Office Picture Manager).
Άλλο παράδειγμα:
Και αυτήν την φωτό τη δημιούργησα. Πώς; Η κανονική είναι αυτή:
Ο Μάντζιος όμως ήταν “άχρηστος” σε αυτή τη φωτό, οπότε τον έκοψα:
και δημιούργησα μια νέα φωτογραφία:
Υπάρχουν δεκάδες άλλες λεπτομέρειες σαν αυτές. Όποτε ξανατύχει θα σας εξηγήσω. Για την ώρα, περιμένω τις ερωτήσεις σας.
Κι επειδή θα ρωτήσετε: όλο αυτό μου παίρνει συνήθως από 10 λεπτά μέχρι μία ώρα. 